Febreiro de 2016
 
 

NÚMERO 303 - 22/02/2016

   CUTUDC / Novidades

  OPINIÓN - Olga Rodríguez
 

Rita Maestre, os titiriteros, os 8 de Airbus ou Abel Azcona

Canto se queixou certa dereita neste país dos escraches impulsados pola xente contra determinados políticos corruptos e executores dos recortes. Esa mesma dereita é a que agora está a lanzar cacerías contra a liberdade de expresión de artistas, contra o dereito á protesta ou contra políticos que pretenden amortecer o aumento da desigualdade e a precariedade. Faio coa inestimable axuda de certo sector xudicial.

 

  • Noticias relacionadas

 

 

As súas vítimas teñen nome: os titiriteros, os artistas Abel Azcona ou César Strawberry, os concelleiros Guillermo Zapata ou Rita Maestre, os 8 de Airbus, os rapeiros granadinos, e tantos máis que podemos ser os próximos.
 
Sería un erro observar esta persecución como un cúmulo de casos individuais e diferenciar uns doutros. Todos están marcados polo mesmo: a intención de criminalizar a arte, a expresión, a ficción e a protesta, dereitos básicos de calquera democracia. Se hoxe calamos e miramos cara a outro lado, a bóla de neve seguirá rodando. O macarthismo visítanos, avivado pola "Lei Mordaza".
 
Nun dos momentos de maior empeoramento das condicións de vida da xente, e tras numerosas negativas do Goberno do PP para escoitar demandas cidadás, os populares quixeron converter os escraches en delito de terrorismo, e Cifuentes insinuou que Ada Colau era contorna de ETA. Recortaron a sanidade e a educación, esixíronnos un pago de impostos proporcionalmente superior ao de moitos ricos, e tentaron que non nos manifestásemos, que non protestásemos, que non criticásemos, que fósemos simples servos dos seus privilexios.
 
Agora que perderon poder nas urnas prepáranse. Cando se trata deles, todo vale. Certa dereita deste país caracterízase precisamente por impulsar campañas de desinformación, linchamentos e guerras abertas. A Historia dá boa conta diso.
 
Os escraches da PAH foron unha resposta desde abaixo, desde a rúa, ante a perda de dereitos fundamentais precisos nun marco democrático. As accións desa dereita non son protestas da xente, senón ataques azuzados desde os despachos de certos poderes fácticos, prensa incluída, co obxectivo de manter os seus privilexios á conta dos nosos dereitos.
 
Os escraches son de abaixo arriba, motivados pola necesidade de mellorar as condicións de vida da xente que non ten nin o máis básico para vivir dignamente. Os ataques desta dereita son de arriba abaixo, desde as cúpulas á rúa, motivados polo afán de enriquecerse á conta da desposesión dos demais. Para iso non dubida en tentar conxelar as agullas do reloxo, o movemento: prefiren o impasse actual que o avance duns acontecementos que poderían arrebatarlles poder e goberno. Pero xa se sabe que eppur se muove.
 
Hai certa dereita que afirma que os musulmáns e árabes non están preparados para a democracia, coma se determinadas etnias ou relixións levasen no seu adn a propensión á pobreza, a represión e o autoritarismo.
 
“Musulmáns e democracia son incompatibles”, grita de cando en vez, con superioridade, esa dereita. Si, esa. A mesma que, unha vez máis, como tantas outras veces no pasado do noso país, pretende gañar a través da guerra cultural o que non gañou nas urnas.
 
E así demostra, de novo, que padece aquilo que atribúe aos ‘outros': que quizá queda moito para aprender a ser compatible coa democracia, esa democracia á que só respecta cando gana.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


CUT da UDC . SEMPRE DO LADO DAS TRABALLADORAS E TRABALLADORES

cutudc.com, 2009. Publicado baixo licencia Creative Commons DHTML Menu By Milonic JavaScript