Xuño de 2016
 
 

NÚMERO 321 - 27/06/2016

   CUTUDC / Novidades

  OPINIÓN - Ruth Toledano
 

Maricas, lesbianas, bisexuais e trans, sempre no punto de mira

O reputado xornalista do The Guardian Owen Jones levantouse o outro día, en plena entrevista, dun estudio de Sky News onde dous dos seus colegas de profesión negaban a natureza homófoba do recente atentado no club gai de Orlando. Largouse visiblemente indignado, como o estamos todas as persoas con dous dedos de fronte ante o negacionismo que tivemos que soportar tras o masacre do Pulsar.

 

  • Noticias relacionadas

 

 

 

Esas voces que negan a relación entre o crime e a opción sexual ou a identidade de xénero das vítimas, que negan a evidencia de que o ataque se producise nun club gai, non establecerían relación algunha no caso de que o asasino abrise fogo en, por exemplo, o interior dunha igrexa católica chea de fieis? O propio Jones, que pertence á comunidade LGTBI, usou unha comparación semellante.
 
A cuestión tras o atentado de Orlando non só pon de manifesto a obviedade de que a comunidade LGTBI estivese no punto de mira de Omar Mateen, senón que deixa patente que os maricas, as lesbianas, as bisexuais, os trans están sempre no punto de mira dunha sociedade homófoba. Tan homófoba que cando matan a 49 persoas que están nun club LGTBI négase o determinante desa circunstancia para, como insistía a xornalista que compartía faladoiro con Owen, defender que se trata dun “atentado contra a humanidade”. Coa patraña da universalidade incórrese na falacia dunha presunta defensa da comunidade LGTBI que, con todo, evita a súa visibilidade.
 
Pero o do Pulsar non é novo. Maricas, lesbianas, bisexuais e trans estiveron e están no punto de mira: o terceiro Reich meteu nos fornos a persoas LGTBI polo feito de ser persoas LGTBI; os cárceres franquistas estaban cheos de persoas LGTBI polo feito de ser persoas LGBTI; a ditadura militar arxentina asasinou e encarcerou a persoas LGTBI polo feito de ser persoas LGTBI; o ISIS defenestra persoas LGTBI polo feito de ser persoas LGTBI; en Arabia Saudita e Emiratos Árabes as persoas LGTBI poden ser condenadas á morte, así como en Irán, Afganistán e varios países africanos; en Iraq e Siria foron decapitadas miles de persoas LGTBI polo feito de ser persoas LGTBI; moitos dos refuxiados que chegan a Europa ou que se afogaron no Mediterráneo tratando de chegar son persoas LGTBI que fuxiron da persecución polo feito de ser persoas LGTBI.
 
O de Pulsar non é novo, non: os hooligans rusos son homófobos e Putin aclámaos; o Vaticano rexeita por homofobia a un embaixador e Francia permítello; o bispo Cañizares vomita declaracións homófobas e non se lle aparta do seu exercicio público. Todo iso significa que maricas, lesbianas, bisexuais e transexuais están cada día, todos os días, no punto de mira, en moitos puntos de mira. A discriminación familiar e escolar polo feito de ser unha persoa LGTBI é un punto de mira: incapaces de soportalo, con frecuencia son os propios adolescentes quen dispara contra si mesmos. A discriminación laboral e profesional polo feito de ser unha persoa LGTBI é un punto de mira transversal que obriga a obreiros ou a directivas a esconder a súa orientación sexual ou a súa identidade de xénero.
 
No Informe de Delitos de Odio que publicou recentemente o Ministerio do Interior os ataques homófobos están en cuarto lugar, aínda tendo en conta, como denuncia a FELGTB, que o 70% dos mesmos non son denunciados. Isto significa que o colectivo LGBTI está permanente ameazado, mesmo nos países, como España, onde os seus dereitos avanzaron máis. Negar que as persoas LGTBI están nun punto de mira permanente, posto que a homofobia é unha secuela social, é un insulto ás vítimas de Orlando, que se atopaban no Pulsar por ser ou por estar en compañía de maricas, lesbianas, bisexuais e transexuais. E é un insulto a todas as persoas LGTBI que son discriminadas a diario polo feito de selo. A homofobia atopa o seu caldo de cultivo no radicalismo islamita, si, pero tamén no radicalismo católico, na nova ultradereita europea e norteamericana, na educación heterosexista, na publicidade heterosexista, nos medios de comunicación heterosexistas, nas oficinas, nos colexios, nos bares, nos estadios de fútbol, nas comunidades de veciños, nos partidos políticos.
 
O club Pulsar está en Orlando, Florida. Un Estado onde a comunidade LGTBI non podía doar sangue. Ata que foi tiroteada por un presunto islamita. Queda todo dito. Queda ben claro por que Owen Jones se levantou dun estudio onde se negaba a homofobia do ataque. Os atentados homófobos sono contra os dereitos humanos universais, si. Pero por homofobia. Porque as persoas LGTBI están sempre no punto de mira.
 
Recollido de Zona Crítica
 

 

 

 

 

 

 

 


CUT da UDC . SEMPRE DO LADO DAS TRABALLADORAS E TRABALLADORES

cutudc.com, 2009. Publicado baixo licencia Creative Commons DHTML Menu By Milonic JavaScript