Xuño de 2016
 
 

NÚMERO 321 - 27/06/2016

   CUTUDC / Novidades

  MÉXICO – MASACRE EN OAXACA
 

En México séguense asasinando mestres

Outra vez a sociedade mexicana atópase conmovida e indignada. Cando Atyozinapa e os seus mártires seguen acurralados na impunidade, a violencia estatal, ese terrorismo forxado nas alturas do Palacio Presidencial e expandido como regueiro de pólvora por cada unha das gobernacións, volve cantar presente. Nesta ocasión como ocorrese cos 43 normalistas secuestrados e desaparecidos en Iguala, o masacre, esta vez en Oaxaca, ten nomes e apelidos, e sempre terminan nese personaxe ao que impudicamente algúns mandatarios do continente seguen cualificando de demócrata “”: Enrique Peña Nieto.

 

  • Noticias relacionadas

 

 

 

Alí están as imaxes gritando ao mundo o ocorrido: mestres da combativa Coordinadora Nacional de Traballadores da Educación (CNTE), que o fin de semana marcharon por decenas de miles na propia Capital do país, esixindo que o goberno ilexítimo (porque non pode denominarse doutra maneira a quen chegou ao poder mediante fraude electoral) dea marcha atrás cunha reforma educativa que só busca privatizar o que debería ser gratuíto. Reforma que está amasada, a non o dubidedes, nas usinas neoliberais dunha dereita que non é soamente mexicana senón rexional e que agora “está de moda”, atizada por Washington, embestindo contra todo aquel que lle plante cara. Pero os mestres mexicanos son duros como o aceiro, e non se arredan tan facilmente. De alí que a pesar de todos os obstáculos represivos, desafiasen en Cidade de México a 5.000 efectivos policiais que tentaron frear a manifestación pacífica e buliciosa que reclamaba entre outros ítems, a liberdade dos seus dirixentes detidos, como é o caso de Rubén Núñez Ginés.
 
Con todo, o Goberno estaba necesitado de mostrar os dentes para conformar á oligarquía local. Ou ao poder mediático de Televisa e outros grupos hexemónicos que non cesaron de reclamar “man dura” contra os “belicosos”. Esa é a mensaxe que foron instalando durante todo o conflito maxisterial que xa leva meses e que derivou nun acampe de tres semanas de protesta na Capital, e barricadas e bloqueo de rutas en distintos Estados.
 
Por iso non causaron sorpresa, aínda que si moita dor, os sucesos ocorridos o domingo en Nochixtlán, Oaxaca. Homes e mulleres cuxa única vontade é educar aos máis golpeados polo sistema opresivo que vive o país desde que se traizoase a Revolución Mexicana, e que se estaban manifestando pacificamente, foron brutalmente atropelados pola manda policial da temible PGR. A partir dese momento, os mestres e mestras de rostro curtido e afeitos a pasar necesidades como as súas estudantes, sacaron forzas dos confíns da súa dignidade para autodefenderse e non deixarse humillar máis por uniformados embrutecidos polos seus mandos.
 
Así se puido ver nos primeiros vídeos que comezaron a alertar sobre a matanza: os corpos dos detidos arroxados en camións, como fixeron anos atrás en San Salvador Atenco con outros humildes protestantes, seis mestres asasinados, decenas de feridos, policías tirando coas súas armas para matar mentres lanzaban berros ameazantes contra todo aquel que se prestase a solidarizarse coas vítimas. En poucos minutos as rúas ardían polos catro custados, e a pesar da represión, por cada barricada que era destruída xurdía outra inmediatamente. Coma se alí tamén, ademais dos helicópteros policiais artillados, sobrevaloran o espírito guerreiro e o legado doutros dous mestres exemplares, Genaro Vázquez e Lucio Cabanas, que nos 70 decidiron botarse ao monte e comezar a loita armada por razóns idénticas ás do presente.
 
Despois chegaron as explicacións vergoñosas do gobernador de Oaxaca, Gabino Cué Monteagudo, ligado ao outrora “progresista” Partido da Revolución Democrática (PRD), culpando aos mestres e mentindo descaradamente ao dicir que “as forzas policiais non tiraron coas súas armas”. Ou as reiteradas declaracións incriminatorias á CNTE do Secretario de Gobernación, Miguel Ángel Osorio Chong, e de Educación Pública, Aurelio Nuño, dous dos grandes responsables con Peña Nieto de que México se siga convertendo nun país onde a narco-política afoga á súa poboación -e ao mundo- que a “democracia” se forxa con fosas comúns, secuestros, asasinatos e cárceres amoreadas de prisioneiros políticos e sociais.
 
Mentres tanto, en Oaxaca, en Chiapas, en Querétaro, en Guerrero ou nas entrañas do Zócalo da capital o pobo segue fraguando a masa subversiva da rebelión contra unha orde inxusta cuxa única receita é sempre a morte. Fronte a esta actitude valente, o que queda para quen vive fronteiras fóra de México é renovar a solidariedade activa con maestr@s, campesiñ@s, obrer@s e estudantes. Urxentemente, para evitar máis masacres.
 
Carlos Aznárez
Redacción Desinformémonos / Resumo Latinoamericano
 

 

 

 

 

 

 

 


CUT da UDC . SEMPRE DO LADO DAS TRABALLADORAS E TRABALLADORES

cutudc.com, 2009. Publicado baixo licencia Creative Commons DHTML Menu By Milonic JavaScript